Hildegarde von Bingen: dit zou het thema van het weekend van 10-13 mei worden.
Ik hoorde het eerst over haar tijdens de module kruidenleer. Omdat  haar kennis van kruiden en visie op het leven mij zo boeiden wilde ik meer van haar weten.
Lang hoefde ik niet te zoeken : Daniëlle Houbrechts zorgde voor een Hildegarde von Bingen kruidenreis en in mijn moeder vond ik onmiddellijk een reisgezel. Reizen met mijn moeder: dit was geleden van in mijn kindertijd.

Op 10 mei stonden we klaar om te vertrekken, in Antwerpen stapten we op de bus, riching Lummen, waar we gezelschap kregen van Daniëlle en de mensen van Hasselt, Leuven en omstreken. Daniëlle liet ons delen in haar passie. DVD’s werden getoond en allerlei weetjes over kruiden en hun toepassingen werden gedeeld. Ook werden we al even ondergedompeld in het leven van Hildegarde von Bingen.

Rond de middag arriveerden we aan de Rochusberg, waar het middagmaal werd geserveerd in het Hildegarde von Bingen forum. Gezonde gerechten met kruiden, speltsoep, speciale drankjes. Ik heb daar veel inspiratie opgedaan. Na het eten wandelden we richting Rochuskapel waar het leven van Hildegarde von Bingen wordt uitgebeeld in een houten 3-luik, de Rochuskapel heeft haar naam te danken aan de Heilige Rochus, de patroon tegen pest en besmettelijke ziekten. De tuin naast de kerk geeft een prachtig zicht over de Rijn en de overblijfselen van een Hindenburgbrücke die Bingen met Rüdesheim am Rhein verbond. Deze brug werd in de Tweede Wereldoorlog vernield en is sindsdien niet meer heropgebouwd. Vandaag moet je met de ferry naar de overkant of moet je kilometers omrijden. Mooie landschappen met wijngaarden.

De kruidentuin naast het forum was onze volgende stop, kruiden die in verhoogde perkjes staan om de planten beter te bewateren. Mijn oog viel al direct op een perkje met Valeriaan of Baldrian. Mooie lange stengels met bloem. Dit was de eerste keer dat ik echte grote Valeriaan zag. De planten werden dan ook langs alle kanten bekeken en gefotografeerd. De andere planten in de kruidentuin zijn de planten waar Hildegarde von Bingen vooral mee gewerkt heeft en die beschreven staan in haar boeken.

Een lange en supergeslaagde dag, dat glaasje wijn op het terras naast het hotel hadden we dubbel en dik verdiend. Ondertussen leerden we de mensen kennen die met ons meereisden, en bleek dat we dezelfde passie deelden, onder andere ook de poezenpassie.

Op dag 2 reden we richting Bad Sobernheim, naar het Blotevoetenpad. Een 3.5 km pad, met allerlei hindernissen, voetstrelingen, riviertjes, boompjes, takjes.  Omgeven door de natuur, krekels, vogels, prachtige bloemen kwamen we tot rust terwijl onze voeten een natuurlijke massage kregen. Het weer hadden we dan ook getroffen. Eén van de hoogtepunten van de reis.

Tijdens de lunch werd de band met de medereiziger weer sterker, ik was benieuwd wat mensen dreef om naar Hildegarde von Bingen te gaan. Voor mij was dit een kruidenreis, maar voor anderen was Hildegarde von Bingen en het spirituele de drijfveer. Allemaal boeiende mensen.

Na de middag reden we naar de Disidodenberg, waar nu nog de ruïnes staan van het klooster waar Hildegarde von Bingen lange tijd heeft geleefd. Een klooster gebouwd op een plaats waar de Nahe en de Rijn samenvloeien, waar natuurkrachten heersen. En op die plek voel je de rust, stilte en vooral energie.

Op dag drie stond de kerk van Eibingen met het Schrijn en relikwiën van Hildegard vond Bingen op het programma. Op het schrijn staat één van Hildegards visioenen verbeeld. Door de vieringen in de kerk hadden we spijtig genoeg niet alle tijd en moest ons programma worden ingekort.

Geen nood, onze volgende stop werd de abdij van Hildegard von Bingen. We konden er meteen inkopen doen : kaarten, boeken, wijn, speltbloem en kruiden.

Tegen de middag werden we verwacht bij Zuster Wilma in het kinderdorp Bethaniën in Erbach. Kinderen uit probleemgezinnen, drugsverslaafden, alcoholici vinden daar een thuis. Daniëlle had ons al verwittigd, één en al energie, die zuster Wilma. Zij zorgt voor de kinderen alsof het haar eigen kinderen zijn. Bij aankomst werd het mij toch wel even te veel. De kinderen hadden samen met Zuster Wilma een “concert” voorbereid. Een mooi gedekte tafel met een uitgebreide lunch. Soep, kruidengehakt, paardebloemsiroop, dessert op basis van plattekaas met sinaasappel en gember. Er zijn toch nog vele lieve mensen op de wereld. Dit zal nog lang bijblijven en als het even moeilijk wordt kan je daar altijd aan terug denken.

We sloten de namiddag af met een bezoek aan Klooster Eberbach, in het hart van de Rheingau. Tijdens de 30-jarige boerenoorlog vluchtten de monniken. Nadien werd het klooster voor allerlei doeleinden gebruikt. Ook de film “The Name of the Rose” met Sean Connery werd daar opgenomen.

Een imposant klooster met prachtige tuinen, een mooie binnentuin, groot dormitorium, gaanderijen. Ongelooflijk dat zoiets zo mooi in stand werd gehouden.

Tijdens onze laatste avond konden we nog even terugblikken op de voorbije dagen, de indrukken en vooral onze hoogtepunten, nl. het blotevoetenpad, de kruidentuin en de Disidodenberg.

De laatste dag reden we richting Idar Oberstein, naar het bekende edelsteenmusuem. Edelstenen en mineralen, een tot dan toe onbekend terrein. Stenen die kracht en energie geven, ook Hildegarde von Bingen schreef over de kracht van edelstenen en de helende werking. Na het middagmaal in Idar Oberstein en het uitwisselen van e-mail, contactgegevens, vertrokken we terug richting België.

Een reis om nooit te vergeten, met dank aan Daniëlle Houbrechts voor de prachtige organisatie, Eddy, onze buschauffeur, en al de boeiende medereizigers.

3 gedachtes over “Hildegarde Von Bingen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s